W 2019 roku minęło 90 lat od wybuchu Wielkiego Kryzysu Gospodarczego, który z ogromną siłą uderzył w społeczeństwo i gospodarkę. Wydarzenie to, w kręgach naukowych ekonomistów i historyków oraz przedstawicieli innych nauk społecznych, jest uznawane za bardzo istotne z perspektywy rozwoju społeczno-gospodarczego. Jego przypomnienie, a także analiza zjawisk kryzysowych w latach kolejnych, jest doskonałą okazją do podjęcia dyskusji na temat interpretacji źródeł kryzysów oraz ich implikacji dla szeroko rozumianej sfery życia człowieka (np. ekonomicznej, społecznej, środowiskowej, duchowej). Identyfikacji warto poddać rozwiązania instytucjonalne, które mogą przeciwdziałać kryzysom (napięciom kryzysowym) albo co najmniej, ograniczać ich niepożądane konsekwencje.

Priorytety programowe oraz tematyka omawianych zagadnień będą obejmować:

  1. Filozofia kryzysu.
  2. Paradygmaty kryzysów.
  3. Kryzys wartości – kryzys zaufania.
  4. Funkcjonowanie systemów społeczno-ekonomicznych.
  5. Instytucjonalne źródła przeobrażeń gospodarczych.
  6. Okresy prosperity i kryzysów w gospodarce i ich implikacje.
  7. Czego nauczyły nas kryzysy?